Hi Friends,

Even as I launch this today ( my 80th Birthday ), I realize that there is yet so much to say and do.

There is just no time to look back, no time to wonder,"Will anyone read these pages?"

With regards,
Hemen Parekh
27 June 2013

Wednesday, 7 April 1982

તારી ઓઢણી નો સાફો પહેરી

બારીમાં થી ડોકિયું કરી
તે કહ્યું ,

"  મારે તારા કવિત વાંચવા છે ",

બારી માં થી કેમ વાંચીશ ?
લોહની જાળી માં થી કેમ વાંચીશ ?

મારા એકદંડિયા મહેલ ના દરવાજા
ખૂલ્લાં છે ,
ગીત ગાવાં હોય તો ,
ચાલી આવ અંદર ;

'ને
તારી જો હોય
મજબૂરી કોઈ  ,
તો હું બહાર ચાલ્યો આવું ;

તારી ઓઢણી નો સાફો પહેરી
મારા ગીત તને સંભળાવું .

________________________________________________________________________________


Monday, 5 April 1982

સાંજને બારણે

મારા અજંપાની રાતનો
કેમ જાણે અંત આવે ના !

કામનાં બોજ માં
દિવસ ક્યારે ઉગ્યો ,
           ક્યારે આથમ્યો ,
કશું ભાન ના -

પણ સાંજને બારણે ઉભો રહી
આભમાં આંખ માંડું
ત્યાં પાલવ તારો ભાળું ;

સાત રંગી ચૂંદડી તો હટી જાય
પણ તારી કાળી
કંચૂકી ના આભલાં ગણતા ગણતા ,

મારા સંતાપ ની રાતનો
કેમેય કરતાં
અંત આવે ના !
-----------------------------------------------------------------

05  April   1982

__________________________________________


Sunday, 4 April 1982

સાગરથી શું શરમાતી ?

સાગર પટ
વિરાટ તટ ,

માણસ ને જોવાં માણસ ઉમટ્યા
હું જાઉં મહેરામણ ને મળવા ;

દરિયો મારો દોસ્ત
અસ્સલ મારા જેવો ;

અગાધ ઉરમાં
અકથ્ય વાતો લઈને
ધરતીને ઢંઢોળે ,

પણ ધરતી તદ્દન તારા જેવી
મૌન ધરી મરકાતી ,
સાંભળવી જો વાત ગમે તો
સાગરથી શું શરમાતી ?

_________________________________________________________________________________


Saturday, 3 April 1982

ડોલી ઉઠી છે મઝધાર કસ્તી

હજુ
કહેવા જેવી ઘણી વાત બાકી છે
રસિલી ;

ભરવા જેવી ઘણી બાથ બાકી છે
શર્મિલી  !

ભલે છલકી જાય ,
જામ જીવન નો
સાકી ,

કો'ને ખબર કેટલી રાત બાકી છે  !

મદહોશ હું --
સુધા ની શું જરૂર છે  ?

સુરા તારા નયન ની મેં પીધી ,
બેહોશ હું  !

મને ડૂબવા દે,
કિનારા પ્રેમ ના ,
ના મારા નસીબે ;

ડોલી ઉઠી છે મઝધાર કસ્તી

ગરજતાં ગમો  ના સમંદર ,

મને
તૂટવા દે  !

_________________________________________________________________________________









Thursday, 1 April 1982

લાવારસ નો અનંગ

પચાસ વર્ષ માં
હવે જયારે
પંદર માસ બાકી છે ,

ત્યારે
જીવન ના સરવાળે
શૂન્ય તો નહિ નીકળે  ?

અને હવે
પચાસ ની પછીતે
જૂનું ગણિત છોડી ,

New Math લેવાની
હિંમત નથી  !

ઠાંશી ઠાંશી ને
તેં જ તો , મારા મનમાં
ભરાવ્યું છે કે

જીવન નો નથી
કોઈ,
વિકલ્પ બીજો  !

તો પછી
પાછલી પરોઢે
સ્વપ્ન નો અંચળો ઓઢી
તું શું કામ આવે  ?

તારા શેષ પ્રશ્ન ના જવાબ
હું શું આપું  ?

હું તો
જ્વાળામુખી ના શૃંગ ને
ચૂમી ચુક્યો છું  ;

મારે અંગ અંગ
લાવારસ નો અનંગ
ઘૂમી ચુક્યો છે  ;

મને વૈશાખ નો વાયરો
શું દઝાડે  ?

હું તો પાનખર માં જન્મી
જૂનો થયો છું  !

હું તો ઝાંઝવા નું જળ
પ્રિયા ,

વહેલી સવારે
દુર્વા ના તણખલે થી સરકી
તારા પગ ને ચૂમતા
ઝાકળ બિંદુ નું ભાગ્ય
મને ક્યાંથી  ?

--------------------------------------------


 Utmal Factory Campus / Kansbahal

01 April, 1982

_________________________________________________________________________________